paslı çivi

yazarım ben unutmak için ve hatırlamak için

kendimi rahatlatmak uzaklaşmak için

düşünmemek

içime hapsolmuşluğumu çıkarmak

ruhumu arındırmak

seni özlediğimi itiraf edemediğim için yazarım

ağlayamadığım için

haykıramadığım

kusamadığım acımı

hergün derimi yüzen ince çizgileri

kanadığımı kimseler görmesin

sen hiç gitmedin diye kandırdım kendimi

yıllar oldu

geçer dediler

geçmezmiş

seni çok özlediiiiiiiiim

sen de beni özledin mi baba....

kilit-ledim kentimi

uyanık değilimdir

ağrıdı her yanım

aldıklarını geri verir mi zaman

hayır dedi

peki ben

nasıl alırım onda bıraktıklarımı

boşver dedi

yudumla biranı.....

akış-kandı dili

belkide

yalın

ama

an-la-madım

tek bir cümleyle 

hayatı

anlamadım....

kimin yaz

dığı hikaye

den çıkıp yerleş

mişim evime.....sınırsız ...

ucu açık...belkide kaçık biri

yim.....öylesine yaşa

mak istiyor

um....kendi kural

larımı belirleyip

kendimce mut

lu olmak...birileri

yle ya da biriler

i olmadan...köşeleri

mi törpüle

yip....ruhumu arındı

rıp....kazımak istiyor

um artıklarımı....yeni bir

 bedende format atıl

mış yeni bir hayat....senden...on

dan...bundan...fark

lı...iklimleri,yaşayışı,dokunuş

u,giyinişi,konuşma

sı farklı bir hayat....kentin ortasında

kentten uzak bir hayat...kendim

in ortasında kendim

den çokça şey değiştirdi

ğim modifiye bir hayat...teknolojiden....riyakarlık

tan.....sevgisizlikten uzak....kimse

nin bilmediği ve belki

de istemediği gibi.....rahatsız kimin

e göre.....içi boşaltıl

mışlıktan öte....dop

dolu....enerjili...ben

im istediğim gibi bir

yaşam...

soğuk birkaç sözcük mevsimi kışa çeviren......uzaklarda takılı kalan bakışlar....sinsi cümleler nereye gittiğini çok iyi bilen.....ucu açık zamanlarda....eğer uzun cümlelerim olsaydı senin için emin ol boşlukta sallanmazdım senin gibi.....söylerdim......dümdüz çizgilerde yürümek varken....zigzaglar yapmazdı yüreğim.....konuşunca beni anladığını düşünseydim.....saatine bakmadan kalabilseydin yanımda......denize karşı oturup....elimizde soğuk bir birayla soğutmazdık hayallerimizi....geceden korkmasaydın ya da yeni doğan günden....bu kadar ürkek olmasaydın hayata karşı....alev almazdı kelimelerim.....baharda açan çiçekler gibi rengarenk olurdu içimiz.....ama sen kıştan kalma halinle buz tutmuş gibisin.....yazı severim ben....içimi ısıtan güneşi.....seni değil.....